ja kocham panią pięknie bo w oczach ma landrynki
całuje ją namiętnie w różowe słodkie spinki
oddycham na kolację obiady i śniadania
dotykam w czasie snu a także w czasie prania
ja kocham panią tyle bo piękniej już się nie da
a jak zasłuży trochę to dam jej chmurkę z nieba

zakładam dawno już nie zakładane
zakładam, zamieniam na stare lecz wyprane
odkładam do pudła szklanki i portfele
zegarki, nakrętki ,kapsle i karmelek
zamykam otwieram przeczuwam i zmieniam
zakładam zakładki i słowa od niechcenia
przesuwam, popycham by nie mieć zbędnych myśli
kreskuje , cieniuje i jestem pod tym wszystkim
zagryzam by popić ,popijam by zabić
podpalam by wzniecić, pierdole zasady

grafitiwe przestrzenie

pisze nie od siebie o sobie dla ciebie
i pływam w potokach łez bo uwierzyłem że potrafie kochać

mętne godziny spędzone na browarach nie pozwalaja mi odetchnąć
butelka wiruje basem z głośników które nigdy nie zamilkną
nie przestane gadać wiesz że nie potrafie tyle mam jestem w tym dobry jak mało kto
wracam nad ranem i przepraszam bo nie jestem aż tak
i wybaczasz mi moje
jestem przekonany że nie odejde , ta wiara daje mi siłe
ta nadzieja pozwala się zatrzymać i uśmiechać się szczerze

różowe kokardki zachwiały położeniem
różowe lacze wołały z utęsknieniem
różowe usta całują mnie namiętnie
różowe serce kocham bezpamiętnie

cofam sie żeby zrobić krok do przodu

ona mówi że nie może być już sama

zostawiła go dla innego

ale jeszcze się nie znali

zostawił ją dla innej

ona mówi że nie może żyć bez niego

ale on już jej nie chce znać

on mówi mi że kocha ją na zawsze

nigdy nie byli razem

ona mówi że wyjeżdża bo za bardzo go rani

on rani się w nocy bo za bardzo się kochali

ona krzyczy na mnie i całuje na dobranoc

ona pije

on płacze

gdybym była mężczyzną chciałabym się z panią ożenić

ale niestety nikt mnie nie chce

ona pluje mi w twarz

zasypiam na jej brzuchu czuje w nim nasze przyszłe dzieci

kocham cię

ludzie mówią że jestem niepoprawny bo mieszkam w chacie z różowych serc

ludzie mówią że jestem niepoprawny bo mieszkam w chacie ze szklanych serc

jeżdże z miasta do miasta i szukam porwanych zdjęć

jeżdże z kraju do kraju w poszukiwaniu miłosnych twierdz

ludzie mówią że jestem nieroztropny

odnajduje miłości dla innych a sam jestem samotny

ludzie mówią że jestem niepoprawny bo mieszkam w chacie z różowych serc

ludzie mówią że jestem niepoprawny bo mieszkam w chacie ze szklanych serc

pisze listy zagubione które ktoś mógł kiedyś chcieć

zbieram myśli pogmatwane i układam wiersz

ludzie mówią że jestem wariatem

opiekuje się miłością innych a sam jestem dziewicą i patałachem

ludzie mówią że jestem niepoprawny bo mieszkam w chacie z różowych serc

ludzie mówią że jestem niepoprawny bo mieszkam w chacie ze szklanych serc

twoje zamarznięte łzy tną moje usta

szafirowe oczy topią się w papierowych hustkach

przyklejasz znaczki z ciepłych krajów

u mnie jest już jesień ma padać na zajutrz

zaraz wracasz i już cię nie zobacze

jedyne co mi pozostało to zdjęcia z komórki na których płaczesz

(odwracam się w nadzieji że idziesz gdzieś obok)

 

szarofioletowe papierki po pocałunkach

zostań

zostań dla mnie

zostań

zostań i wieszajmy razem pranie

zostań

zostań pobiegnijmy gdzieś przed siebie

zostań

zostań zaśnijmy dziś na niebie

zostań